«Και όπου κι αν πάω, κουβαλώ τον ήλιο του τόπου μου» είναι ένα διάσημο απόφθεγμα του Λάκωνα ποιητή και ακαδημαϊκού Νικηφόρου Βρεττάκου . Υπάρχουν τραγούδια που μοιάζουν να γράφτηκαν για τον καθένα μας ξεχωριστά. Το «Ό,τι αγάπησα πολύ» του Θαλασσινού, μαζί με τις όμορφες εικόνες του χωριού μας, δημιουργούν μια μικρή ταινία από μνήμες — απ’ αυτές που δεν ξεθωριάζουν όσο κι αν περνούν τα χρόνια. Στο βίντεο αυτό ανασαίνει ο τόπος μας: οι πέτρες των παλιών σπιτιών, οι δρόμοι που μεγαλώσαμε, η γη που μας κράτησε όρθιους. Όσοι ζούμε μακριά, θα νιώσουμε εκείνο το γλυκό τράβηγμα στην καρδιά· κι όσοι είμαστε εδώ, θα θυμηθούμε γιατί δεν φύγαμε ποτέ. Δείτε το, μοιραστείτε το, αφήστε τη μουσική να κάνει το θαύμα της. Το χωριό μας αξίζει να το θυμόμαστε… και να το αγαπάμε λίγο παραπάνω κάθε φορά.
Σήμερα στις 6 Αυγούστου , ανήμερα της εορτής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος , για μια ακόμη χρονιά όλοι οι κάτοικοι, οι φιλοξενούμενοι, καθώς και οι επισκέπτες του χωριού έκατσαν όλοι μαζί στην εκκλησία παρακολουθώντας τη λειτουργία και έπειτα ήπιαν τον καφέ τους και τους δόθηκαν θείοι άρτοι. Χάρη σε αυτές τις συναθροίσεις μας δίνεται η ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά με τις θρησκευτικές εορτές καθώς και με τους συνανθρώπους μας. Χρόνια πολλά!!!